Gebuisd…
… en dit waren de boosdoeners:
Groep
De opdracht was om een groep mensen die samen activiteiten en dergelijke doen te volgen, te observeren en van hun een documenataire-reeks te maken. Mijn eerste keuze hiervoor was een groep psychiatrische patiënten in het PC Dr. Guislain. Ik werd daar een tijd aan ‘t lijntje gehouden, maar uiteindelijk mocht dit toch niet. Dus: het project was al bezig, maar Marian had nog geen groep…
Ik heb toen eerst een reeks gemaakt bij een hondenschool (inclusief marginale kroeg ernaast), maar ben daarna nog overgeschakeld naar een groep blinden & visueel gehandicapten, in Huis 45. Aangezien ze in Gent niet reageerden, moest ik dus hiervoor elke keer naar Huis 45, gelegen te Varsenare.
Alles was daar ok, ik mocht meteen beginnen met foto’s te nemen. De eerste keren waren wat onwennig omdat het eerst zowat kennis maken was met de mensen. Ik was ook nog niet familiar met het omgaan met blinden, dus ook voor mij was het wat onwennig in het begin. Dat gevoel is eigenlijk nooit weggegaan. Langs de ene kant voelde ik me er helemaal niet welkom (sommige mensen die opmerkingen geven als “joama, wuk goagie ier nog olle’molle begun’ doen, mi filmen ak zit te kakk’n? ti wel min privacy wi!”, de directie die ‘vergeet’ te zeggen dat er ook activiteiten zoals zwemmen en wandelen en massage doorgaan, de directie die vergeet te zeggen wanneer er een activiteit niet doorgaat, waardoor ik daar dan stond voor niets, …). Langs de andere kant waren er genoeg mensen die mij héél hartelijk welkom wouden wensen (3 ‘aanbidders’, of hoe ik het ook moet noemen), en dat maakte mij dan weer heel ongemakkelijk. Ik ben iemand die zelf niet meteen goed weet hoe ik in een groep moet opgaan, maar ik doe het op mijn manier: ik blijf op de achtergrond, ben beleefd, glimlach, … Ik ben van mezelf al een bedeesd wezentje, en deze dingen deden me een beetje panikeren. Ik voelde me op een of andere manier aangevallen (niet welkom/té welkom), en het liefst vanal wat ik doe is dan in een coconnetje kruipen. Natuurlijk is dat niet echt goed als je een reportage over de dynamiek van een groep moet maken, je moet zelf die dynamiek een beetje mee opbouwen. En dat lukte me niet goed.
Ik heb wel mijn uiterste best gedaan, ben véél gegaan, heb raad gevraagd aan de leerkracht, die raad ook opgevolgd, … Daarom ben ikzelf nog wel tevreden van mijn selectie. Het zijn geen spectaculaire beelden, maar ze geven de groep goed weer zoals ze is (ook al is er hier niet veel sprake van een groepsdynamiek.. Zelfs wanneer ze in groep waren was iedereen wat op zichzelf).
Het is dus een schets van de activiteiten van Huis 45, zoals het is. Soms zijn de beelden saai, maar dat is dan ook de bedoeling. Want soms was de groep ook saai…
(hij volgt het koord om te weten waar hij zwemt)
Observatie (van mensen)
Deze opdracht was van in het eerste semester. De opdracht hoorde dus ook in het onderdeel documentairefotografie, en ging om de “observatie van mensen”.
In het begin ging het wat moeilijk omdat ik wat moeite had met mensen te benaderen op straat, met het contact te maken. Ook vond ik het wat enerverend om eens “gewoon met je camera te gaan rondlopen en wachten tot er iets gebeurd dat je kan vastleggen”.. Ik wou actie, ik wou niet met 1 simpel beeld terug thuiskomen en denken “ok, volgende keer dan maar beter”. Daarom ben ik tegen het einde van het project veel meer zelf actie gaan opzoeken, een beetje “persfotograaf” proberen te spelen, bij de betoging van Gent voor Gaza, en bij de optocht in Dendermonde.
Ge moet (alé, ge moet niets in het leven) is de knack van deze week lezen. Er zit een special bij over Londen. Maar in die special gaat het ook over een fotograaf. Zeker is lezen. (Al was het maar omdat hij net de minder mooie kanten van de mens (specifiek: de Brit) weet vast te leggen.)
En geef de moed niet op. Kask heeft niet altijd gelijk.
Lien
27/06/2009 op 22:12
Hey meid, ‘t is niet om te slijmen of whatever, maar ik vind de foto’s die je hier toont echt wel ok, dus als de titel wil zeggen wat ik denk dat hij wil zeggen, dan krab ik bij deze even ferm in mijn haar. x
Andy
27/06/2009 op 22:40
Jup, de titel verwijst heel subtiel naar mijn 7/20 voor documentairefotografie.
Dankjewel, ‘t is wel leuk om te horen dat sommige mensen het niet eens zijn met de kaskleerkrachten.
En merci Lien! Kga ‘t zeker eens lezen, klinkt interessant!
Marian Coppieters
27/06/2009 op 22:44
en voor da 1 vak moet ge uw jaar overdoen? Da kan toch niet? En is er geen 2e zit/extra opdracht in de zomer ofzo?
Als ze iedereen gaan buitensmijten omdat ze voor 1 vak buizen gaan ze niet veel studenten meer over houden ginder aan de bijloke
De moed in iig niet laten zakken!
tdn
27/06/2009 op 23:11
over de foto’s:
de eerste reeks vind ik ook niet zo sterk eerlijk gezegd. Ik mis het verhaal een beetje bij de foto’s. (Maar das maar een amateursmening natuurlijk
)
In de tweede over “observeren van mensen” zitten dan weer een paar pareltjes! Echt een zeer sterke reeks. Spijtig dat dat de doorslag niet gegeven heeft dan…
tdn
27/06/2009 op 23:15
Bwa, ik weet nog niet goed hoe het zit hé, met m’n jaar… Dat zal ik dinsdag op’t feedbackmoment wel te horen krijgen. Een herexamen voor praktijk doen ze trouwens ook niet
Maar naar horen zeggen is het niet echt te doen om documentaire mee te nemen naar ‘t tweede.. Ge zou beter uw eerste helemaal opnieuw doen dan. Maar again, dat is van horen zeggen, dus ik weet het niet goed.
En dat ene vak was natuurlijk wel zowat de helft van ons praktijk
Marian Coppieters
27/06/2009 op 23:16
Ik denk dat het grote verschil in beide reeksen hem eigenlijk ligt in het feit dat ge de eerste groep totaal niet aanvoelt en de tweede wel. Dat ziet ge in u camerastandpunten die ge aanneemt. Het is alsof je daar plots meer durfde. Want de tweede reeks vind ik beste goede foto’s. Maar misschien vonden ze het daar beetje op safe spelen ? Of waren de punten voor die tweede reeks wel goed ?
Mr lees het artikel. Als ge (zoals een echte student) te krap bij kas zit, wil ik het inscannen. Die man maakt misschien op het eerste zicht ‘lelijke’ foto’s, maar ze zijn echt wel goed.
En dan natuurlijk in SMAK deze zomer Carl De Keyzer. Zeker ook de moeite als ge het omgekeerde wilt zien. Hij neemt het meestal wat grootser aan. Zo ziet ge de andere aanpak ook is. Maar misschien zijt ge al gaan kijken. Anders zeker doen. (1 euro inkom !)
Hopelijk krijg je dinsdag goed nieuws. Sowieso kan je naar tweede jaar voor je theorie é. Das al een klein pluspuntje, nee ?
Lien
28/06/2009 op 08:08
http://www.carldekeyzer.com/
Op zijn website krijg je een leuk introfilmpje dat mss wel een inspiratie kan zijn voor observatie van de mens.
(Alhoewel Carl De Keyzer wel meer deuren openkrijgt, dan de gemiddelde student)
Lien
28/06/2009 op 08:12
Nja, ik had ook het gevoel tijdens de jury dat ze de tweede reeks wel goed vonden hoor, daarom ook dat het zowat als een slag in het gezicht aankwam, die buis :/
Maar inderdaad, de groep blinden voelde ik niet goed aan, en ik voelde me er niet thuis, en helemààl niet op m’n gemak..
Mijn moeder heeft de knack thuis, dus ik kan eraan geraken, ‘k ga’t zeker es lezen.
En Trinity ben ik inderdaad al gaan bekijken, was heel schoon, maar zeker en vast een ander soort observatie van de mens dan dat ze op school van ons verwachten.. In ieder geval is het natuurlijk wel een tentoonstelling om veel inspiratie bij op te doen!
Marian Coppieters
28/06/2009 op 20:26
Moest je ooit nog eens een docu-reeks moeten maken van een groep, mag je altijd bij ons op de hondenschool eens komen trekken.. Leuke sfeer daar en 5 verschillende groepen, van pups tot gevorderden..
En je zal zeker welkom zijn
Yuna
02/07/2009 op 13:43